09177114128 سفارش دکوراسیون

0713-8236206

09177114128

شکی نیست که مطالعه پیشینه ها و تاریخچه معماری، ذخیره تصاویر را در ذهن غنا می بخشد. سوابق تاریخچه معماری، مصادیقی از پروژه هایی مشابه که دیگر معماران انجام داده اند، و نیز تصاویر ذهنی از نخستین نمونه های ساختمانی یا فضاهایی که ممکن است طی سفر مشاهده شده باشند، بیانگر اطلاعات دریافت شده انکارناپذیر در ذهن فرد خلاق هستند.

enlightenedموضوع: تاریخ، تاریخ گرایی و مطالعه پیشینه ها در معماری و طراحی

enlightenedمدت زمان مطالعه: 6 دقیقه

 

امروزه معماران برای اینکه هنرمندی خودساخته و خودجوش باشند، بیش از حد آموزش دیده اند، و معماری آنقدر پیچیده است که بدون دانش و آگاهی لازم نمی توان با آن ارتباط برقرار کرد.»

«رابرت ونچوری»

 

شکی نیست که مطالعه پیشینه ها و تاریخچه معماری، ذخیره تصاویر را در ذهن غنا می بخشد. سوابق تاریخچه معماری، مصادیقی از پروژه هایی مشابه که دیگر معماران انجام داده اند، و نیز تصاویر ذهنی از نخستین نمونه های ساختمانی یا فضاهایی که ممکن است طی سفر مشاهده شده باشند، بیانگر اطلاعات دریافت شده انکارناپذیر در ذهن فرد خلاق هستند. خلاقیت، فرایندی وابسته به فعالیت ها و اعمال پیچیده ناخودآگاه آدمی است؛ اما با اینکه انباشت اطلاعات، تصاویر و درس های گذشتگان ممکن است کنشی کاملا خود آگاه باشند، در زمان پرداختن به خلق اثری مشابه، قوه تصور ذهن را تحریک و تغذیه می کنند. ذهن فرد خلاق از طریق فرایند خارق العاده «ویرایش»، تمامی اطلاعات مربوط و تمامی تصاویر ذخیره شده را گزینش و ساماندهی می کند و آن ها را به عنوان مجموعه های مرتب شده ترکیبات بصری، تصویری یا مفهومی تدوین می کند. این فرایند را - که عموما مورد پذیرش دانشجویان روانشناسی است - می توان مشخصا از طریق تجربه های شخصی آزمود. تعدد خلاقان موفقی که پس از کسب تجربیات شخصی - و در فرایند بازخورد - به این امر معترف بوده اند، گواه مناسبی برای این مدعاست. بی شک مطالعه تاریخچه معماری، «دانش» فرد را ارتقا می دهد، در حالی که مطالعه کیفی و فرمی یک یا چند موضوع، متمایزکننده افراد در زمینه دانش آموختگی کمتر یا بیشتر است. جوامع ارزش گرا، اغلب افراد را به نسبت میزان تحصیلات شان طبقه بندی می کنند و غالبا نقش های خلاقانه تر را در امور اجتماعی به تحصیل کرده ترها واگذار می سازند. اکثر مردم به این اعضای دانش آموخته حقیقی جامعه احترام می گذارند و آن ها را تحسین می کنند و ایشان را همچون مشاوران، فرزانگان و مشکل گشایان خلاق خود می پندارند.

 

خلاقیت معماری

مطلب پیشنهادی ایرانادکور: خلاقیت و تفکر خلاق در معماری

 

مطالعه تخصصی پیشینه ها و تاریخچه معماری - تاریخی، واقعی، یا معاصر - می تواند نقشی یکسان را برای خلاقان آینده نگر ایفا کند و از میان ایشان فرهیختگانی به بار آورد که در نهایت، نوآوران پیشگام جامعه خواهند شد. با توجه به این توافق عمومی که ذخیره نظام مند تصاویر، از طریق مطالعه و بررسی نظام مند، یا مسافرت های فراوان ممکن است امکان خلاقیت ممتازه را ارتقا بخشد، بحث های زیادی درباره ارزشمندی های ذخیره نظام مند و تخصصی اطلاعات مشخص بصری و سوابق تاریخچه معماری، پیرو نیاز به خلق پروژهای معین، شکل گرفته است. افرادی را که به آموزش طراحی معماری می پردازند، می توان به گروه های مختلفی تقسیم بندی کرد. برخی از اندیشه مطالعه و تحقیق درباره سوابق تاریخی و کاربردهای مربوط به پروژه حمایت می کنند، برخی ارزش چنین فرایندی را نمی پذیرند و آن را مسیری به راه حل های یکسونگر و غير شهودی می پندارند، و برخی نیز بررسی مناسب و معتدل مراجع تاریخی را مفید و انگیزه بخش می دانند.

اگر فرض کنیم افراد مختلف دارای قدرت یکسانی در امور خلاقه نیستند، آنگاه ممکن است به نسبیت هر کدام از وضعیت های پیشگفته پی بریم. فرد خلاق مجرب ممکن است هیچ نیازی به رجوع تاریخچه معماری نداشته باشد، و حتی این امکان وجود دارد که تحمیل اطلاعات درباره پیشینه ها - خواه تاریخی، خواه غیر تاریخی - خلاقیت اصیل او را تضعیف کند و مخدوش سازد؛ در حالی که ممکن است افراد دیگر از این تلاش و رجوع به سوابق بهره مند شوند. بنابراین سودمند واقع شدن مطالعه مشی گذشتگان و میزان مفید بودن آن، امری کاملا وابسته به نیازهای فردی است.

 

تاریخ و تاریخ گرایی در معماری

مطلب پیشنهادی ایرانادکور: تاثیرات ادبی بر معماری معاصر

 

* برداشت جامع گرا از تاریخچه معماری

با آنکه طراح معمار، آثار تاریخی را درک می کند، اما باید آن ها را برای اهداف طراحی خود مورد بررسی قرار دهد. در هر مورد فهم یا بررسی، هدف باید یک چیز باشد: «جامعیت». جامعیت تاریخی عبارت است از مطالعه تاریخی که امور تحلیلی و ترکیبی را در هم می آمیزد، ضمن اینکه تلاش می کند تا به نوعی بازنگری کلی از پارامترهای محسوس و نامحسوسی که در ساخت اثر تاریخی دخیل بوده اند، دست یابد. بررسی طراح باید شامل موارد ذیل باشد:

الف - رویکرد تحلیلی از تاریخچه معماری

١- مطالعه مدارک توصیفی پیشینه (پلان ها، برش ها، نماها) که از طریق پژوهش باستان شناسانه، یا ترسیمات حساب شده معماری در دسترس قرار می گیرند.

2- مطالعه ویژگی های منطقه ای (اقلیم، مصالح، شگفتی های منطقه)

 ۳- مطالعه شیوه های ساخت وساز

 ۴- پیکربندی اجتماعی فرهنگی اثر مورد مطالعه (تاریخ فرهنگ، شیوه زندگی، و تمدن در طول آن دوره خاص و مقایسه اثر با آثار مشابه مناطق و دوره های دیگر)

 ۵- جست وجوی جنبه های مبهم، اساطیری و نمادین، همراه با عنایت به ارزش های نامحسوس دوران، که شاید در طول مدت ساختن پیشینه خاص به کار رفته باشند (یادمان با مصداق بومی).

6- پژوهش در باب مفاهیم فضای داخلی و خارجی

 

برداشت جامع گرا از تاریخ معماری

 

ب - رویکرد ترکیبی از تاریخچه معماری 

 ۱- تاویل اثر تاریخی مورد مطالعه با توجه به سوابق تاریخی مشابه زمانة خودش، و همچنین با ساختمان های مشابه یا همگون معاصر.

2- پیشنهادهای فرضی درباره دامنه مشابهت ها یا همانندی ها، میان دوره مورد مطالعه و عصر حاضر

3- ارائه تزی با موضوع سنجش اعتبار پذیرش پیشینه مورد مطالعه به عنوان توسعة تاریخ برای راه حل نیازهای امروزین

این موارد ممکن است عظیم، به نظر رسند، اما اگر کسی پر گونه ساختمانی مشخصی متمرکز شود، لزوما این گونه نخواهد بود؛ این امر با وجود بانک های سوابق تاریخی - برنامه های رایانه ای که در دسترس طراحان معمار قرار می گیرند - بسیار ساده تر شده است.

در زمان حاضر، «رویکرد تحلیلی تاریخچه معماری»، با پژوهش هایی که از طریق بورسیه های تاریخی انجام می شوند، به خوبی پوشش داده شده است. طراح باید درباره «رویکرد ترکیبی»، فهم پیشینه ها بیشتر کار کند، چرا که در نهایت این برداشت شخصی اوست که به وی در دست یافتن به راه حل های طراحی «بديع» کمک خواهد کرد، نه برداشت های هر چند مستند آثار دیگران، طراحان همواره باید متوجه این مطلب باشند که تاریخدان یا باستان شناس نیستند؛ و نقش آنها نه شبیه زبان شناسان تاریخی با دانشوران ادبیات، بلکه مانند نویسندگان «تأویل‌گر» است.

برچسب ها :

نظرات کاربران

    برای این مطلب تاکنون نظری ثبت نشده است.

نظر خود را بیان کنید

نام شما :*  

ایمیل :

نظر شما : *  

7 روز هفته ، 8 صبح الی 5 بعد از ظهر پاسخگوی شما هستیم